8.7.02024

5
(5)

Φωτογραφία ανάρτησης: ψηφοδέλτια | © Alexandru Nika, Shutterstock

ελεημοσύνη

Όπως μάθαμε χθες, η Bundeswehr λαμβάνει αρκετά χρήματα μόνο για να καλύψει τις επενδύσεις των χορηγών κομμάτων και τις ιδεολογικές αποδράσεις - και έτσι η Bundeswehr παραμένει η πρώτη επιλογή για την προμήθεια ξαδέρφων.

Όποιος πίστευε προηγουμένως ότι οι πολιτικοί μας, είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, θα οδηγούσαν τελικά σε μια καμπή, έκανε σοβαρό λάθος. Ανεξάρτητα από το ότι βρισκόμαστε όλοι στο χείλος μιας αβύσσου, πρέπει πρώτα να ασφαλιστούν οι δικές μας ασθένειες και μετά να φροντίσουν τα ξαδέρφια μας.

Δεν είναι περίεργο που οι πολίτες έχουν βαρεθεί ολοένα και περισσότερο την πολιτική!

Προσθήκη

"Generalinspekteur warnt vor russischem Angriff ab 2029“ (NTV, 8.7.2024, 01:58 Uhr), was sich übrigens mit meinen Ausführungen u. a. hier im Blog deckt.

Μετάβαση

Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν πολύ γεμάτο εκδηλώσεις και ενημερωτικό, γεγονός που με οδήγησε στην απόφαση ότι τώρα θα αφιέρωσα περισσότερο χρόνο στη φιλοσοφία. Όχι επειδή όποιος είναι δυσαρεστημένος με τον κόσμο στρέφεται στη φιλοσοφία, αλλά απλώς επειδή ήθελα να το κάνω όταν ήμουν νέος, αλλά δεν μπορούσα να το κάνω γιατί ήμουν τόσο απασχολημένος.

Δεν έχω καλύβα στο Μέλανα Δρυμό, αλλά η σοφίτα πρέπει να είναι αρκετή για το νέο μου έργο.

Γαλλία

Η απόφαση των Γάλλων χθες ήταν πολύ ευχάριστη. Από τη μια ψήφισαν πολλοί πολίτες και από την άλλη δεν μετέτρεψαν την απογοήτευσή τους από την επαγγελματική πολιτική σε ψήφο πρωτίστως φασιστών. Παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό πιστοί στον εαυτό τους και ψήφιζαν όλο και περισσότερο ξανά σοσιαλιστές, κάτι που δεν τους έβγαλε από τη μιζέρια τους, αλλά δεν οδήγησε αμέσως στην πτώση της Γαλλίας και της Ευρώπης.

Σε αντίθεση με τη Γαλλία, η απογοήτευση με την επαγγελματική πολιτική είναι επίσης πολύ μεγάλη σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά δυστυχώς οι πολίτες εκεί το χρησιμοποιούν αμέσως για να στραφούν στα δεξιά εξτρεμιστικά κόμματα και, στη Γερμανία, ακόμη και στον εθνικοσοσιαλισμό.

Εάν θέλουμε να σώσουμε τη δημοκρατία μας στο σύνολό της, χρειαζόμαστε και πάλι λειτουργικά κόμματα που μπορούν να αποδώσουν δικαιοσύνη στο έργο τους, ικανούς πολιτικούς (νομοθετική εξουσία) και, πάνω απ 'όλα, θεσμούς (εκτελεστική και δικαστική εξουσία) που επικυρώνουν τη δημοκρατική ανάρμοστη συμπεριφορά και τις εγκληματικές δραστηριότητες.

Δυστυχώς, τα φθαρμένα κόμματα και οι ανίκανοι πολιτικοί το μόνο που κάνουν είναι να γυρίσουμε την πλάτη εμείς οι πολίτες στη δημοκρατία.

Παρεμπιπτόντως, συνιστώ στην επερχόμενη γαλλική κυβέρνηση να μην μετακυλίσει το κόστος του γαλλικού savoir-vivre στην υπόλοιπη Ευρώπη, γιατί αυτό θα καταστρέψει επίσης την ευρωπαϊκή δημοκρατία.

Προσθήκη

Diese Schnellanalyse von Κρίστιαν Μος möchte ich meinen Lesern nicht vorenthalten.

Europa atmet auf
Frankreich droht aber die Unregierbarkeit

Die gute Nachricht lautet: Die rechtsextreme Partei Marine Le Pens, Rassemblement National (RN), wird nur drittstärkste Kraft. Nach dem ersten Wahlgang schien eine absolute Mehrheit der Sitze in der Nationalversammlung nicht ausgeschlossen. Diese hat die RN nun aber weit verfehlt. Frankreich wird nicht von einem rechtsextremen Premierminister regiert werden. Die republikanische Front gegen die RN hat gehalten. Damit wird der Weg zu einer Präsidentschaft Le Pens 2027 auch deutlich unwahrscheinlicher. Europa atmet auf.

Die schlechte Nachricht für Europa lautet: die stärkste Partei des Front Populaire, der Linksfront, die sich nach der überraschenden Auflösung des Parlaments durch Präsident Εμμανουήλ Macron gebildet hatte, ist erwartungsgemäß die linksextreme La France Insoumise (LFI), also das „Unbeugsame Frankreich“ geworden. Diese Partei des populistischen Millionärs Jean Luc Mélenchon ist allerdings mindestens so europaskeptisch wie die RN. Die LFI lehnt das „Europa von Maastricht“ ab, will ebenso wie die RN keine Waffen mehr für die Ukraine liefern. Mélenchon fordert das Amt des Premierministers für die Linksfront und damit für sich selbst.

Dass es soweit kommen wird, ist allerdings unwahrscheinlich, denn auch die Linksfront hat keine absolute Mehrheit der Sitze. Die proeuropäischen Parteien, die in der Formation Ensemble („Gemeinsam“) den Präsidenten Εμμανουήλ Macron unterstützen, werden wohl kaum mit dem europaskeptischen und zudem antisemitischen Linkspopulisten zusammengehen. Ensemble dürfte auf die wiedererstarkten französischen Sozialisten (Sozialdemokraten), auf die Grünen und auf die Bürgerlichen zugehen, die Le Pen nicht unterstützten. Die Linksfront könnte aufbrechen. Die Gegensätze auch zwischen den nicht extremistischen, proeuropäischen Kräfte bleiben jedoch groß.

Ob Macron ein Expertenkabinett berufen wird, das für diese Kräfte der Mitte tragbar wäre? Im Zweifel droht Frankreich, die Fünfte Republik kennt keine Koalitionsregierungen, ein Jahr der Unregierbarkeit. Denn der Präsident darf die Nationalversammlung erst nach 12 Monaten erneut auflösen. Neuwahlen in gut einem Jahr sind also nicht unwahrscheinlich. Für Europa, das dringend Reformen braucht und das existenziell herausgefordert wird, ist die französische Instabilität trotz aller Erleichterung über das unerwartet schwache Abschneiden der RN keine gute Nachricht.

Christian Moos, linkedin

Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η ανάρτηση;

Κάντε κλικ στα αστέρια για να βαθμολογήσετε την ανάρτηση!

Μέση βαθμολογία 5 / 5. Αριθμός κριτικών: 5

Δεν υπάρχουν ακόμη κριτικές.

Λυπάμαι που η ανάρτηση δεν σας βοήθησε!

Επιτρέψτε μου να βελτιώσω αυτήν την ανάρτηση!

Πώς μπορώ να βελτιώσω αυτήν την ανάρτηση;

Προβολές σελίδας: 47 | Σήμερα: 1 | Μετράται από τις 22.10.2023 Οκτωβρίου XNUMX

Μερίδιο: